من قبل از اینا حال و هوای دیگه ای داشتم، یه جوری شروع امسال برای من خیلی بیشتر از سالهای قبل قشنگ تر بود، شروعی که میدونم قشنگیش فقط و فقط از یک روزش شروع شد. اون روز هم انقدر، شاد شدم که احساس میکردم در بیداری خواب میبینم! خدا آرزوی من رو خیلی زودتر از اون چیزی که انتظار داشتم برام بر آورده کرد، انقدر زود که اگر اسمش رو معجزه بزارم خیلی پر معنی تر میشه، بعد از یکسال باز هم فرصت نوشتن در این وبلاگ برام پیش اومده اما اینبار خیلی با روزهای قبل فرق میکنه، اینبار بدنم از ترس نمی لرزه و حتی اینبار خودم عکس این پست رو درست کردم و خودم هم موفق شدم روی وبلاگ بزارم، البته باز هم همش بر میگرده به علی عزیزم، که انقدر قشنگ و با حوصله برام توضیح داده بود که من خنگ ازش سر در آوردم! اما هر بار که ازش مینویسم یه جنجال کوچولو برامون پیش میاد، چون دوست نداره من درباره اش اینجا حرف بزنم. برای همین اینجا موضوع رو عوض میکنم...
شاید دیگه خیلی برای تبریک گفتن سال جدید دیر شده باشه اما من چون نتونستم زودتر تبریک بگم الان تبریک میگم و امیدوارم که امسال سال خیلی خوبی برای همه ی ایرانیا و نسل آریایی باشه، سالی که کمتر از سالهای قبل توش غم و غصه باشه، به اندازه ای که معنای شادی رو بتونیم همیشه با وجود غمهای کوچیک حس کنیم، چون ما آدما تا بلایی سرمون نیاد قدر چیزی که داریم و نمیدونیم. هیچ وقت نتوستم از کلمه ها درست برای بیان احساساتم استفاده کنم، خیلی دلم میخواست که بتونم شادیم رو با نوشتن به کسی منتقل کنم اما نتونستم، همه میگن نوشتنم با روحیه ی خودم اصلا هم خونی نداره، اما دوست دارم این احساس خوب و شادی که دارم و نمیتونم اندازش رو با کلمه ها بنویسم، توی سال جدید همه داشته باشن، کوچیک و بزرگ، دختر و پسر خلاصه همه... خیلی خیلی خوشحالم، واقعا خوشحال...
پ.ن: این پستم رو دیروز نوشته بودم، اما امروز که اومدم وبلاگ رو باز کردم، یه دفعه یه صدا اسم منو مثل سال پیش صدا زد! بازم صدای خود علی اول موزیک...! نمیدونم چی بگم! فقط خیلی خوشحالم که خدا اون رو سر راه من قرار داد خیلیییییییی!